| تبليغات | X |
|
نا گفته های من
باز هـــم قلبی به پـــایم اوفـــتاد باز هم چشـــمی به رویـــم خیــره شد باز هـــم در گـــیر و دار یک نــبرد عشـــق من بر قلــب سـردی چیره شد باز هـــم از چشـمه ی لبــهای من تشــنه ای سـیراب شد،سـیراب شد باز هـــم در بســـتر آغـــوش من رهـــویی در خــواب شد،در خــواب شد بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز خود نمی دانم چه می جویـم در او عاشـــقی دیــــوانه می خـــواهـــم که زودبگـــذرد از جـاه و مــال و آبـــرو او شــــراب بوســـه می خـــواهــد زمــن مــن چه گویــم قلــب پر امید را او به فکــــــر لــــذت و غـــافــــل که من طـــالــــبم آن لـــــذت جـــــاوید را من صفـــای عشـــق می خـــواهـم از او تا فدا ســـازم وجود خــویش را او تنـــی می خــــواهـــد از من آتشـــین تا بســـوزاند در او تشــویش را او به من می گویـــد ای آغوش گرم مسـت نازم کن، که من دیـــوانـه ام من به او می گــــویم ای ناآشــنا بگــــذر از من،من تــــو را بیـــــگانـه ام آه از ایـن دل آه از این جام امید عاقــبت بشکست و کـس رازش نخـواند چنــگ شد در دســت هر بیگـــانه ای ای دریـغا کـــس به آوازش نخـواند
آتشی بود و فسرد رشته ای بود و گسست دل چو ز بند تو رست جام جادویی اندوه شکست آمدم تا به تو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه ی بی برگی لیک دیدم که تو بر چهره ی امیدم خنده مرگی! وه چه شیرین است! از تو ای بوسه ی سوزنده ی مرگ آور چشم پوشیدن وه چه شیرین است! از تو بگسستن و با غیر تو پیوستن در بروی غم دل بستن که بهشت اینجاست به خدا سایه ی ابر و لب کشت اینجاست تو همان به که نیندیشی به من و درد روان سوزم که من از درد نیاسایم که من از شعله نیفروزم
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 12:16 توسط ستاره
|
|
درباره وبلاگ  به نام نامی خاتم و به نام آفریننده آسمان و زمین
خداوندا :! به کعبه گفتم از خاکی من از خاک چرا باید به دور تو بگردم ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی برو با دل بیا تا من بگردم مرسی منتظرت خواهم ماند.
|
