| تبليغات | X |
|
به گمانم عاشقان شاعرند ،بی پرده بگویمت شاعرم و تمام قصیده هایم از چشمان تو گرفته شده است . این چه شعریست که سراسر قصه ی نگاه تو در آن نشته است .شاعرم و شعرم زمزمه تنهایی من است و تو تمام هنر نوشتن . چشمان تو آغاز قصیده هایم شده است آغاز نوشتن . رفتی و شعر بی قصیده ماند تو رفتی و کلامم در قفص تنهای ام پوسید . می دانی چند سباهی است که نگفته ام عاشقم ! نمی دانم یا عشق از دیار ما رفته است یا گوش شنوا کم شده است . عزیز راه دورم به کدامین گناه واژه هایم گم شده اند و به کدامین خطا چشمانم به دنبال تو می گردد . آخرین زمزمه شاعرانه من ،من حدیث هزاران قصه بی کسی را نوشته ام تا شاید تو بیایی و غمم از دل برود. یار غروب غمگین جدای ، به واژه ،واژه کلام به سخن مجنون به تیشه فرهاد ، قسمت می دهم بگذار آخرین کلام از تو باشد بگذار از تو بگویم تا همه بدانند که من شاعرم............!!!!
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت 1:30 توسط گل رز
|
|
درباره وبلاگ  به نام نامی خاتم و به نام آفریننده آسمان و زمین
خداوندا :! به کعبه گفتم از خاکی من از خاک چرا باید به دور تو بگردم ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی برو با دل بیا تا من بگردم مرسی منتظرت خواهم ماند.
|
